Het lijkt me dat 'noodpakket' gebaseerd moet zijn op individuele behoefte. En ja, als stroom levensreddende apparaten aanstuurt, dan heb je ook iets nodig dat een paar weken noodstroom kan leveren. Of als je levensreddende medicatie koel bewaard moet worden.
Naja de vraag is dus, regelt de overheid of moet je dat zelf doen? Daarin geeft de overheid geen duidelijkheid wat niet handig is. Er lijkt nu niet over nagedacht.
In hun reactie waar staat dat de behoeftes van beperkte niet belangrijk genoeg zijn om mee te nemen in advies wat iedereen zo goed mogelijk moet voorbereiden ongeacht iq, beperking, taal, etc.
Het hele doel van het noodpakket is dat je jezelf kunt redden totdat hulp van de overheid is opgestart. De overheid bied zeker hulp maar weet dat dit een paar dagen kan duren. Daar is het noodpakket voor.
Ik snap je vraag niet. Maar natuurlijk wil ik wel dat de overheid hulp bied aan mensen met en zonder beperking.
Maar wanneer ik bijv medicatie nodig zou hebben die gekoeld moet worden zou ik zelf zorgen voor een noodoplossing, voor een paar dagen tot een week. Zonder zou ik erg zenuwachtig worden.
Wat vind je er vreemd aan? Diegene zegt dat er niet nagedacht hoeft te worden over hoe beperkte mensen in die situatie moeten handelen door de overheid, terwijl we dat bij niet beperkte mensen wel doen. Vandaar mijn vraag waar dat verschil vandaan komt.
Het is simpel toch? Iedereen is anders. Verwacht je dan dat de overheid een algemene communicatie rondstuurt van 10.000 pagina's? Heeft u diabetes? Zorg er dan voor dat u altijd een voorraad in huis hebt voor langer dan een week en dat u deze een week koel kunt bewaren. Heeft u een tillift nodig voor dagelijks gebruik? Verzin een strategie waarmee u ook zonder thuiszorg een paar dagen kunt overleven. Drinkt u nooit blauwe spa? Zorg dan dat er ook rode spa in huis heeft. Heeft u een cavia? Zorg ervoor dat er voldoende caviavoer in huis is voor een paar weken. Heeft u een geamputeerde linkerteen? Zorg er dan voor dat u voldoende speciale sokken in huis hebt, ook als u een week lang de was niet kunt doen.
In de algemene communicatie worden tips gegeven waaraan je in elk geval moet denken en dat je moet nadenken over wat jij persoonlijk (en jouw gezin) nodig hebben voor een aantal dagen waarin je je huis niet uit kunt (en andere mensen er ook niet in kunnen).
Waarom wordt er dan wel verteld om water en een radio in te slaan? Waarom wil je dat de overheid dan niet mensen met een beperking helpt door daar ook duidelijkheid te geven?
Ook die wordt geadviseerd water en een radio in te slaan. ;)
Maar even zonder gekheid: het is een advies, een richtlijn om het gedachtenproces op gang te helpen. Het is een algemeen advies wat voor veel mensen handig kan zijn. Dat ontslaat mensen niet van zelf nadenken.
Er zijn altijd individuele noden en wensen, maar die zijn er in het dagelijks leven ook. Een overheid kan niet voor álles zorgen, vandaar een basis richtlijn, en daarnaast moeten mensen met een beperking (mensen zonder overigens ook) zelf, of samen met hun begeleiders, verzorgers of omgeving aan de slag om na te denken en regelen wat verder voor hen nodig is.
En waarom wordt er dan geen gedachtenprocess op gang gebracht met de insteek om mensen met een beperking te helpen, maar wel zonder beperking? Waarom vertrouw je niet op het oordeel van de organizatie in het artikel dat dat nu tekortschiet?
Eerste twee paragrafen van Stap 3 op pagina 14 van het boekje dat iedereen in huis heeft gehad.
Vaak denken mensen bij voorbereiden aan spullen die je in huis moet hebben. Maar het is ook belangrijk om met elkaar in gesprek te gaan. Mensen kunnen onzeker zijn of bezorgd raken over een mogelijke noodsituatie, wat de oorzaak ook is. Of iemand heeft hulp nodig om zich voor te bereiden.
Door met elkaar te praten, hoor je hoe anderen ermee omgaan en kun je
elkaar helpen. Misschien heeft iemand nog helemaal niet nagedacht over wat te doen en kun jij diegene op weg helpen. Of misschien weet jij niet waar je moet beginnen en helpt het als iemand met je meedenkt
Water en een noodradio zijn slechts het laaghangend fruit dat iedereen zonder al te veel nadenken kan organiseren. Veel belangrijker dan dat alles is een sterke sociale cohesie en een goede sociale contacten met familie, vrienden en buren. Daarmee kan je terugvallen op anderen als het er op aan komt en wordt het minder belangrijk om ieder voor zich alles goed geregeld te hebben.
Plus... hoe verwacht je dat de overheid uberhaupt specifieke hulp zou kunnen aanbieden in een situatie waarbij ze iedereen beschikbaar moeten inzetten om water, voedsel en batterijen uit te delen aan 18 miljoen mensen?
De overheid worstelt onder normale omstandigheden al om alles goed te organiseren, dus je hoeft niet te verwachten dat ze dit onder druk van een noodsituatie wel kunnen. Er is geen enkele garantie dat er na 72 uur een volledig georganiseerde overheid klaar staat om het stokje over te nemen. Zelfredzaamheid stopt niet bij 72 uur, of bij een paar liter water en een noodradio. Mensen moeten zelf investeren in hun eigen veiligheid tijdens een noodsituatie.
En ze regelenen wel steun, maar het is niet zo dat ze dat tijdens een crisis binnen een dag klaar kunnen zetten, daarom een pakket waarmee je 3 dagen zelfredzaam bent tot ze hulp kunnen bieden, en een radio met lokale zender zodat ze je kunnen vertellen waar je hulp kunt vinden.
Welk punt probeer je nou precies te maken? Volgens mij wijst iedereen in dit draadje je er al op dat de overheid een algemeen advies geeft, én iedereen aanspoort om daarnaast zélf aan de slag te gaan met de vraag 'wat zou ik nog meer nodig hebben'. Zowel burgers met, als zonder beperking.
Advies. Dus geen plicht, maar een idee, een richtlijn. Een denkstarter. 'One size fits many' + wees creatief: denk er nu alvast over na en begin met regelen, ipv dat het je straks misschien overvalt.
Omdat ze vertellen wat ze wel doen, niet wat ze niet doen.
Je leert een kind waar die wel mag poepen (in het toilet)
Je leert een kind niet waar die niet mag poepen (op tafel).
Het noodpakket is een advies over een minimum wat voor iedereen van toepassing is.
Als jij zelf kennis hebt dat je zelf meer nodig hebt, dan is het aan je zelf om dit te regelen.
Je kan niet van de overheid verwachten dat ze voor iedere Nederlander een op maat gemaakt advies komen waarmee je voorbereid bent voor iedere mogelijke ramp.
Nee, het is juist een lijst van dingen die je zowiezo nodig kan gaan hebben, om zelf aan te vullen met extra dingen voor jou specifieke situatie.
In de eerste paragraaf van stap 1 van het boekje dat iedereen in huis heeft gekregen staat letterlijk:
Kijk ook goed naar je eigen situatie en wat jij zelf nog extra nodig hebt
De overheid biedt iedereen dezelfde hulp, en maakt daarbij geen onderscheid tussen mensen met een beperking, en mensen zonder beperking.
Geef mij een voorbeeld van hulp welke iemand met een beperking niet krijgt, en iemand zonder beperking wel krijgt, waarbij er geen sprake is van individuele aanpassingen bovenop de standaard toegespitst op de beperking.
Geef mij een voorbeeld van hulp welke iemand met een beperking niet krijgt, en iemand zonder beperking wel krijgt, waarbij er geen sprake is van individuele aanpassingen bovenop de standaard toegespitst op de beperking.
Je bent hier trouwens je eigen argument wel flink onderuit aan het helpen.
Neem bijvoorbeeld het theoretisch voorbeeld van een stembureau bovenaan een trap. Op papier mag iedereen stemmen en krijgt iedereen dus dezelfde dienst van de overheid, maar in praktijk maak je het voor mensen met een rolstoel onmogelijk om te stemmen en is er dus wel degelijk een verschil in de beschikbare diensten.
Niet dat het relevant is voor de verdere discussie trouwens, want de dienst van de overheid hier is "Hier zijn wat tips om te beginnen met een eigen noodpakket om 72 uur zelfredzaam te zijn. Pas het aan naar je eigen behoeften." Als je afhankelijk bent van beademing moet je zorgen voor reserve zuurstofflessen, als je een baby hebt moet je zorgen voor een voorraad aan luiers - er is geen one-size-fits-all oplossing.
Neem bijvoorbeeld het theoretisch voorbeeld van een stembureau bovenaan een trap. Op papier mag iedereen stemmen en krijgt iedereen dus dezelfde dienst van de overheid, maar in praktijk maak je het voor mensen met een rolstoel onmogelijk om te stemmen en is er dus wel degelijk een verschil in de beschikbare diensten.
In dit geval is er geen sprake van gelijke toegang tot de geleverde diensten, aangezien er sprake is van een fysieke toegangsbeperking, waarbij iedereen, om wat voor reden dan ook, geen gelijke toegang heeft tot die dienst, wat dus betekent dat de dienst niet aan iedereen gelijk geleverd wordt.
Dit probleem valt op te lossen met een oplossing voor iedereen, die om wat voor reden dan ook deze barrière tegenkomt.
Die oplossing is dan ook geen individuele oplossing toegespitst op de beperking, maar een algemene oplossing, onafhankelijk van de specifieke beperking.
Je zit in deze post mensen constant mensen shit als "Jij wil niet dat de overheid nadenkt over mensen met een beperking" in de mond te leggen. Give me a break.
Ze zou ook advies moeten geven over waar mensen met beperkingen hulp kunnen krijgen.
Ook moet de overheid een speciaal noodplan publiceren ter bescherming van mensen met beperkingen.
Hoe zie je dit voor je, weet je hoeveel verschillende beperkingen er wel niet zijn.
Zodra je dat doet gaan er mensen loeien dat er geen heel hoofdstuk voor ADHDers instaat. "Wat te doen bij wereldoorlog 3 voor mensen met anxiety stoornis".
Sorry maar iedereen zal toch een beetje hun eigen specifieke situatie moeten meenemen in hun voorbereiding.
Dat en de noodpakketten, en aanwijzingen daartoe, zijn er zodat hulpdiensten meer aandacht kunnen besteden aan mensen die extra hulp nodig hebben omdat het gros van de mensen wél zelfvoorzienend is. Niet iedereen hoeft of kan 72 uur zelfvoorzienend te zijn.
In een geval van nood zal de overheid ook veel meer hun best aan het doen zijn voor mensen met beperkingen; Daarnaast hebben zorgorganisaties en gemeenten ook gewoon hun eigen noodplannen.
Dat eeuwige gezeik altijd maar weer dat de overheid (die natuurlijk niet te groot of duur moet zijn) maar wel een individueel plan voor iedereen moet hebben klaarliggen.
Het plan is: Zorg voor jezelf en voor elkaar, en indien er méér nodig is bel de overheid.
De overheid heeft de verplichting om alle burgers op redelijke wijze even goed te beschermen. De overheid moet dus ook rekening houden met de speciale behoeften van mensen met beperkingen, zeker als je bedenkt dat iedereen zomaar gehandicapt kan worden. Minder rekening houden is dus niet alleen een falen tegenover mensen met beperkingen, maar een falen tegenover iedereen.
Maar in een algemeen bevolkingsbreed advies hoeven toch niet alle specifieke situaties uitgewerkt worden? Het informatieboekje is voor mensen die zelfstandig hun zaken kunnen regelen. Mensen die op een of andere wijze afhankelijk zijn van zorg hebben toch dus ook al contacten met zorgaanbieders, en kunnen in hun specifiekere minder algemene informatie toch beter via die weg geholpen worden?
Wat de overheid behoort te doen, is expliciet de samenleving oproepen om mensen met beperkingen te helpen zich voor te bereiden. Ze zou ook advies moeten geven over waar mensen met beperkingen hulp kunnen krijgen. Daarnaast zou de overheid mensen met beperkingen financieel moeten ondersteunen bij het samenstellen van een noodpakket. Ook moet de overheid een speciaal noodplan publiceren ter bescherming van mensen met beperkingen.
"Heb je hulp nodig om je voor te bereiden op een noodsituatie?" is letterlijk een vraag die in het informatieboekje staat. Er wordt dus toch gewoon expliciet opgeroepen om na te gaan of mensen hulp nodig hebben.
Qua financiën zou dit of via PGB, WMO of Bijzondere Bijstand gaan voor mensen die het zelf niet kunnen halen financieel of die bijzondere omstandigheden specifiek aan hun zorgbehoeften zijn.
Ik snap dat we moeten denken aan mensen met een beperking, maar de kritiek dat alles daarover in het algemene informatieboekje moet staan kan ik me niet in vinden. Specifiekere behoeften kunnen toch veel beter via de bestaande zorg voor die mensen geregeld worden?
Wat de overheid behoort te doen, is expliciet de samenleving oproepen om mensen met beperkingen te helpen zich voor te bereiden. Ze zou ook advies moeten geven over waar mensen met beperkingen hulp kunnen krijgen.
De overheid doet dit al, zowel voor mensen met een beperking als mensen zonder beperking.
In de eerste paragraaf van stap 3 staat het volgende:
Mensen kunnen onzeker zijn of bezorgd raken over een mogelijke noodsituatie, wat de oorzaak ook is. Of iemand heeft hulp nodig om zich voor te bereiden.
En betreffende waar mensen hulp kunnen zoeken bij het voorbereiden, staat er al het volgende.
Dat kan met je familie of vrienden, maar ook met je huisarts, thuiszorg of leraar.
Er wordt juist superduidelijk gecommuniceerd dat het een paar dagen kan duren voor de overheidshulp op gang is gekomen, dus zorg dat je het een paar dagen zonder kunt overleven.
Ik vraag me ook wel af hoeveel hulpverleners ze denken dat er überhaupt gelijk beschikbaar zullen zijn in een echte crisis. Ja, probeer maar binnen een dag genoeg hulpverleners te regelen (voor iedereen of zelfs alleen voor elke uitzondering) wanneer communicatie plat ligt en een groot gedeelte niet zomaar tijdens een crisis hun kinderen kunnen/willen achterlaten.
Inderdaad! En net alsof er hulpdiensten zijn die lijstjes bijhouden: daar woont iemand met een tillift, daar heeft iemand een levensreddend apparaat dat stroomvoorziening nodig heeft, etc.
En als je apparatuur hebt die op stroom werkt en de stroom valt uit, ga je dan achterover leunen en vertrouwen op de overheid omdat deze ooit gemeld heeft dat ze je wel komen redden? Lijkt mij niet een heel strak plan. Dus regel je toch zelf het minimale, onafhankelijk van wat de overheid wel of niet in de plannen heeft?
Goh, het is bijna alsof een noodradio met lokale zender je zou kunnen vertellen waar je op dat moment hulp kunt vinden. En alsof het onmogelijk is om diepere steun te regelen als ze iedereen beschikbaar al moeten inzetten om water aan 18 miljoen mensen uit te delen.
In tijden van nood zou ik nooit rekenen op andere maar altijd zorgen dat je het zelf kan oplossen
Als uiteindelijk andere toch de hulp bieden is het alleen maar mooi
Ik snap niet waarom men het zo ondenkbaar vindt om vanuit de overheid een plan voor deze uitzonderingsgroep te maken. Het is toch een stuk efficienter om noodvoorzieningen als een generator of noodkoeling voor medicatie collectief te organiseren dan om te verwachten dat elk individu een eigen noodgenerator en specialistische apparatuur aanschaft.
Helemaal omdat deze groep er nou niet echt bekend om staat veel besteedbaar inkomen voor dure nood apparatuur te hebben. Zo laat je in de praktijk toch een grote groep aan hun lot over tot ze uiteindelijk naar het ziekenhuis gaan en het als nog weer een overheidsprobleem wordt.
Besef wel dat de opslagcapaciteit van een ziekenhuis voor kwetsbare medicatie die gekoeld bewaard moet worden relatief beperkt is. Eigenlijk geldt dit überhaupt voor de voorraad aan medicatie die in de meeste ziekenhuizen aanwezig is. Daarnaast is het voor ziekenhuizen (iig het centrum waar ik werkzaam ben) nu ook puzzelen met de vraag hoe lang het hele circus überhaupt operationeel te houden is bij langdurige stroomuitval en een gebrekkige bevoorrading. Wellicht dat andere centra dit wel al in een draaiboek hebben staan, hoewel ik hier van collega’s ook weinig positieve verhalen over te horen krijg.
Alles dat noodpaketten doen is tijd kopen voor de overheid en hulpdiensten om hulp op gang te krijgen.
Ik vind de centrale capaciteit en voorbereiding daarvoor ook ondermaats. We zijn niet eens voorbereid mochten we een situatie zien als Corona in 2020, laat staan rampen die we niet kunnen voorstellen.
En dat is precies waarom er nou gekeken wordt naar noodpakketten. Net als toen met Corona helpt ieder beetje om de zorg te ontzien.
Het zou me niks verbazen als we als maatschappij minder voorbereid zijn dan in 2020; toen was er veel onwetendheid, ik denk dat je nu te maken hebt met een flink stuk antipathie uit een flinke laag van de bevolking.
Zo van: "noodpakket? Val dood. Noodsituatie? Val dood, ik regel wel wat."
En dat regelen kan maar zo vormen aannemen dat ze zichzelf bij de lokale super naar binnen dringen of even aan komen kloppen bij de buren.
Dus euh, maak een beetje een inschatting van je omgeving.
Precies, daarom is het denk ik ook zo belangrijk om patiënten die medicatie gebruiken ook te attenderen op het bijhouden van een kleine voorraad. En als het gaat om medicatie die gekoeld bewaard moet worden hier ook eventuele maatregelen voor te treffen. Ziekenhuizen en de plaatselijke apotheek hebben simpelweg niet de capaciteit om dit voor alle patiënten in hun verzorgingsgebied te realiseren, laat staan om dit efficiënt te distribueren in een noodsituatie.
Ik hou zelf voorraad aan van 2-3 weken. Er zijn weleens leveringsproblemen. Helaas vindt niet elke apotheek dat goed. Soms krijg je te horen dat je “thuis nog hebt”.
Maar met de tekorten van personeel willen ze wel graag dat ze een week de tijd krijgen om te leveren.
Ooit enorm op mijn kop gekregen, omdat ik medicatie wel sneller geleverd moest hebben (binnen 5 dagen). Waarom ik het niet eerder had aangevraagd. Ik heel droog: ik moet dit nemen vanwege de zwangerschap en die is pas bevestigd. Enige reden dat ik het niet op dag 1 nodig had is dat ik nog wat houdbaarbare medicatie overhad van de vorige zwangerschap.
Het punt is dat er een paar dagen kunnen zijn waarin de overheidshulp nog niet beschikbaar is. En die moet je zelf overbruggen. Dus je hoeft misschien geen noodaggregaat, maar wel een powerstation die een elektrische koelbox drie dagen koud kan houden. Je moet bedenken dat je misschien je eigen huis niet uit kan.
Ja precies. Het is hoe dan ook goed om er alvast over na te denken. Op dag 1 is de koelkast nog koud genoeg. Laat de diepvries dicht, dan is op dag 3 het koelelement nog koud genoeg. Is het koud buiten, dan maak je daar een 'koelkastdoosje'. Het is makkelijker een plan te maken als je nog gewoon google kunt gebruiken, in plaats van na een noodtoestand na te denken: oh ja, wat nu.
Hoe doen mensen het als ze hun huis niet uit kunnen? Je moet een noodplan hebben. Het plan van noodvoorzieningen zoals je noemt zullen ziekenhuizen allang hebben. Ook voor als alleen maar de stroom uitvalt en als dat bijvoorbeeld als gevolg van een storm is waardoor heel veel mensen tegelijk moeten worden opgenomen in het ziekenhuis.
Vermoedelijk zijn er situaties waarin de verzekeraar bepaalde noodapparatuur leent aan verzekerden, voor tijdelijke situaties. Niet de tijdelijke noodsituatie, maar de tijdelijke situatie waarin je die levensreddende apparatuur nodig hebt.
Ik snap niet zo goed welke aanvulling er nog nodig is op het boekje na het lezen van het artikel. Er staat letterlijk in dat je genoeg voorraad moet hebben om 72 uur zelfredzaam te zijn. Dit betekent ook het zelfredzaam zijn wat betreft medicatie, patiëntspecifieke middelen, noodstroom en eventuele te ontvangen zorg. In feite moeten mensen dit nu ook al deels zijn gezien de mogelijkheid tot het uitvallen van het stroomnet of onvoorziene omstandigheden waardoor professionele zorg niet mogelijk is. Wellicht dat de overheid dit nog meer kan benoemen: zorg voor voldoende medicatie, zorg voor voldoende voorraad wat betreft patiëntspecifieke artikelen, ga op zoek naar de mogelijkheden voor het genereren van noodstroom en probeer mensen in je persoonlijke kring te betrekken bij je noodplan zodat zij eventueel specifieke zorgtaken over kunnen nemen van de professionele zorgverleners.
Goh, het is bijna alsof het foldertje zegt om het aan te vullen met dingen voor uw individuele behoefte als medicijnen of luiers.
En dat je van de gemeente nog te horen krijgt waar hulp te vinden is. En dat je afspraken moet maken met de mensen om je heen voor je noodplan.
Quote:
Noodsteunpunten in je buurt
Op dit moment zijn gemeenten bezig met de opzet van lokale noodsteunpunten.
Wanneer deze in jouw buurt beschikbaar zijn, krijg je hier informatie over van je
gemeente. Markeer de plekken dan gelijk op een papieren kaart van je dorp of
stad en bewaar deze bij je noodpakket en noodplan. Bij langdurige noodsituaties
kun je naar een noodsteunpunt gaan. Dit is een plek in jouw buurt waar de
gemeente, de veiligheidsregio, hulpdiensten en buurtbewoners samenwerken.
Je kunt er informatie krijgen en hulp vragen als het echt nodig is. Als je geen eten,
drinken of medicijnen meer hebt, weten zij waar je heen kan.
En wat de overheid moet doen, is zorgen dat daar een crisis steunpunt voor komt.
En dat doen ze ook, maar het duurt even om dat op te zetten. Vandaar dat ze willen dat je, voor zover mogelijk, drie dagen jezelf kan redden zonder hulp.
Het hele noodpakket boekje gaat over 3 dagen (de verwachte tijd tot ze iets hebben opgelost/steun hebben geregeld), dus klagen dat ze niet voorkauwen wat jij specifiek in een langer durende crisis moet doen terwijl het boekje daar al niks over zegt voor niemand is gewoon zeiken om te zeiken.
Het is niet zo dat het moment dat het land plat gaat ze al binnen een dag alle crisis steunpunten klaar kunnen hebben staan, het noodpakket radiotje is om te horen waar je lokale steunpunt is wanneer het er is.
Medicatie hebben ook beperkte voorraad. Wat je niet wil is dat iemand thuis een hele voorraad voor vier maanden heeft en dat daardoor een ander persoon het helemaal niet mee krijgt. Daarom is dat volgens mij ook wettelijk bepaald (dacht ik) dat iemand niet voor langer dan x periode aan voorraad mee krijgt
Wat je niet wil is dat iemand thuis een hele voorraad voor vier maanden heeft en dat daardoor een ander persoon het helemaal niet mee krijgt.
Zo'n voorraad zorgt niet voor problemen, want het verbruik blijft precies hetzelfde. Je hebt alleen éénmalig een paar extra doosjes nodig bij het begin van de behandeling. Iemand met 3 doosjes thuis heeft iedere maand 1 nieuw doosje nodig, maar iemand met 1 doosje thuis heeft ook iedere maand 1 nieuw doosje nodig.
Daarnaast is het juist gezien het personeelstekort logischer om per keer méér medicatie mee te geven. Door iedereen 1x per kwartaal 3 doosjes te geven ipv iedere maand 1 doosje verminder je de belasting op de apotheek met 66% - want 3 doosjes afgeven kost praktisch even veel tijd als 1 doosje afgeven.
Dit gaat uiteraard alleen op voor langdurige medicatie, want 3 maanden aan medicatie geven voor een kuur van 2 weken is natuurlijk verspilling. Maar bij een korte behandeling kan je ook gewoon alles in 1x geven, waardoor je niet tegen leveringsproblemen aan kan lopen in noodsituaties.
Is het niet mogelijk om te vragen voor een recept reserve? Gewoon de situatie uitleggen aan je huisarts en de meesten hebben geen probleem om een extra maand mee in huis te geven (ik weet niet welk medicijn natuurlijk).
Jemig. Onder houdbaar eten dat mensen geadviseerd wordt in een noodpakket te stoppen zit ook noten. Dus laten we ook even benadrukken dat mensen met een notenallergie beter géén noten in hun noodpakket kunnen hebben.
Meestal doe ik een diepe zucht als mensen weer gaan janken over betutteling en zo. Maar als dan dit als voorbeeld zou worden aangedragen.. tsjah. Er mag ook echt wel een béétje zelfstandig nagedacht worden.
Ik behoor tot die groep, en ik kan niet eens een normaal noodpakketje samenstellen, want ik heb financiele problemen, ik kan echt geen cent missen. Kan nu al vaak niet eten.
Dus als de pleuris uitbreekt hoop ik gewoon dat ik er meteen vanaf ben.
Een noodpakket hoeft ook niet direct samengesteld te worden. Het is echter wel belangrijk om erover na te denken en op te schrijven wat je mogelijk nodig zal hebben. Uiteindelijk is het voor je eigen veiligheid.
Het lijkt me dat 'noodpakket' gebaseerd moet zijn op individuele behoefte. En ja, als stroom levensreddende apparaten aanstuurt, dan heb je ook iets nodig dat een paar weken noodstroom kan leveren. Of als je levensreddende medicatie koel bewaard moet worden.
Naja de vraag is dus, regelt de overheid of moet je dat zelf doen? Daarin geeft de overheid geen duidelijkheid wat niet handig is. Er lijkt nu niet over nagedacht.
Dit staat letterlijk in de flyer: https://www.denkvooruit.nl/bereid-je-voor/stel-je-noodpakket-samen
"Kijk ook naar je persoonlijke situatie, denk bijvoorbeeld aan babyvoeding, medicijnen en eten en drinken voor je huisdier."
De overheid regelt helemaal niks voor je noodpakket, er staat dat je zelf moet zorgen dat je altijd genoeg in huis hebt om 72 uur te overleven.
Dan beantwoord je toch je eigen vraag?
Als je leven ervan afhangt zou ik het er niet op gokken of de overheid er wel of niet over heeft nagedacht.
Maar als je leven er van af hangt is de kans groot dat je het inkomen niet hebt om zomaar even zo’n thuisbatterij of backup generator te kopen
Hoezo wil je niet dat de overheid hetzelfde niveau aan hulp bied als aan mensen zonder beperking?
Waar staat dat ze dat niet willen??
In hun reactie waar staat dat de behoeftes van beperkte niet belangrijk genoeg zijn om mee te nemen in advies wat iedereen zo goed mogelijk moet voorbereiden ongeacht iq, beperking, taal, etc.
Dat staat er niet. Plus, het overheidsadvies bevat allang de handvaten dat je je noodpakket naar jouw behoefte moet samenstellen.
Het hele doel van het noodpakket is dat je jezelf kunt redden totdat hulp van de overheid is opgestart. De overheid bied zeker hulp maar weet dat dit een paar dagen kan duren. Daar is het noodpakket voor.
Ik snap je vraag niet. Maar natuurlijk wil ik wel dat de overheid hulp bied aan mensen met en zonder beperking.
Maar wanneer ik bijv medicatie nodig zou hebben die gekoeld moet worden zou ik zelf zorgen voor een noodoplossing, voor een paar dagen tot een week. Zonder zou ik erg zenuwachtig worden.
Je snapt mn vraag niet omdat je het artikel niet hebt gelezen. Of uberhaupt de titel.
Nee omdat je vraag heel vreemd geformuleerd is.
Wat vind je er vreemd aan? Diegene zegt dat er niet nagedacht hoeft te worden over hoe beperkte mensen in die situatie moeten handelen door de overheid, terwijl we dat bij niet beperkte mensen wel doen. Vandaar mijn vraag waar dat verschil vandaan komt.
Het is simpel toch? Iedereen is anders. Verwacht je dan dat de overheid een algemene communicatie rondstuurt van 10.000 pagina's? Heeft u diabetes? Zorg er dan voor dat u altijd een voorraad in huis hebt voor langer dan een week en dat u deze een week koel kunt bewaren. Heeft u een tillift nodig voor dagelijks gebruik? Verzin een strategie waarmee u ook zonder thuiszorg een paar dagen kunt overleven. Drinkt u nooit blauwe spa? Zorg dan dat er ook rode spa in huis heeft. Heeft u een cavia? Zorg ervoor dat er voldoende caviavoer in huis is voor een paar weken. Heeft u een geamputeerde linkerteen? Zorg er dan voor dat u voldoende speciale sokken in huis hebt, ook als u een week lang de was niet kunt doen.
In de algemene communicatie worden tips gegeven waaraan je in elk geval moet denken en dat je moet nadenken over wat jij persoonlijk (en jouw gezin) nodig hebben voor een aantal dagen waarin je je huis niet uit kunt (en andere mensen er ook niet in kunnen).
Hetzelfde niveau is tot nu toe nog niks behalve dat boekje, dus dat gaat toch eerlijk voor iedereen?
Mooie stroman
Nee, juist geen stroom man.
Niet over nagedacht of dat je niet alles 100% kan uitdenken?
Als er een ramp gebeurt dan zal er hoe dan ook flink geïmproviseerd moeten worden.
Waarom wordt er dan wel verteld om water en een radio in te slaan? Waarom wil je dat de overheid dan niet mensen met een beperking helpt door daar ook duidelijkheid te geven?
Ook die wordt geadviseerd water en een radio in te slaan. ;)
Maar even zonder gekheid: het is een advies, een richtlijn om het gedachtenproces op gang te helpen. Het is een algemeen advies wat voor veel mensen handig kan zijn. Dat ontslaat mensen niet van zelf nadenken.
Er zijn altijd individuele noden en wensen, maar die zijn er in het dagelijks leven ook. Een overheid kan niet voor álles zorgen, vandaar een basis richtlijn, en daarnaast moeten mensen met een beperking (mensen zonder overigens ook) zelf, of samen met hun begeleiders, verzorgers of omgeving aan de slag om na te denken en regelen wat verder voor hen nodig is.
En waarom wordt er dan geen gedachtenprocess op gang gebracht met de insteek om mensen met een beperking te helpen, maar wel zonder beperking? Waarom vertrouw je niet op het oordeel van de organizatie in het artikel dat dat nu tekortschiet?
Eerste twee paragrafen van Stap 3 op pagina 14 van het boekje dat iedereen in huis heeft gehad.
Een boekje? Ik heb een flyer van 2 paginas gehaf ofzo, zeker geen boekje
https://www.denkvooruit.nl/informatieboekje
Dat is het boekje waarin onderaan in het artikel over gesproken wordt.
Omdat dat een algemeen advies is dat voor iedereen geldt. Je kan in dit geval geen algemeen advies geven dat voor ieder persoon voldoende is.
Zo ingewikkeld is het echt niet, en het is echt geen complot om mensen met een beperking bewust te benadelen.
Dat wil ik helemaal niet.
Dit soort adviezen bestaan om dezelfde reden dat "code oranje" bestaat. Mensen zijn een beetje hun gevoel voor realiteit en zelf nadenken kwijt.
Water en een noodradio zijn slechts het laaghangend fruit dat iedereen zonder al te veel nadenken kan organiseren. Veel belangrijker dan dat alles is een sterke sociale cohesie en een goede sociale contacten met familie, vrienden en buren. Daarmee kan je terugvallen op anderen als het er op aan komt en wordt het minder belangrijk om ieder voor zich alles goed geregeld te hebben.
Plus... hoe verwacht je dat de overheid uberhaupt specifieke hulp zou kunnen aanbieden in een situatie waarbij ze iedereen beschikbaar moeten inzetten om water, voedsel en batterijen uit te delen aan 18 miljoen mensen?
De overheid worstelt onder normale omstandigheden al om alles goed te organiseren, dus je hoeft niet te verwachten dat ze dit onder druk van een noodsituatie wel kunnen. Er is geen enkele garantie dat er na 72 uur een volledig georganiseerde overheid klaar staat om het stokje over te nemen. Zelfredzaamheid stopt niet bij 72 uur, of bij een paar liter water en een noodradio. Mensen moeten zelf investeren in hun eigen veiligheid tijdens een noodsituatie.
Dit is niet eens een vraag, dit moet je ALTIJD zelf doen. Dit noemen we zelfredzaamheid.
De overheid heeft enkel een adviserende, ondersteunende, en mogelijk coördinerende rol, maar gaat het niet voor je regelen.
En ze regelenen wel steun, maar het is niet zo dat ze dat tijdens een crisis binnen een dag klaar kunnen zetten, daarom een pakket waarmee je 3 dagen zelfredzaam bent tot ze hulp kunnen bieden, en een radio met lokale zender zodat ze je kunnen vertellen waar je hulp kunt vinden.
Waarom staat dat er dan niet? Dat is toch het hele punt wat hier gemaakt wordt?
Welk punt probeer je nou precies te maken? Volgens mij wijst iedereen in dit draadje je er al op dat de overheid een algemeen advies geeft, én iedereen aanspoort om daarnaast zélf aan de slag te gaan met de vraag 'wat zou ik nog meer nodig hebben'. Zowel burgers met, als zonder beperking.
Advies. Dus geen plicht, maar een idee, een richtlijn. Een denkstarter. 'One size fits many' + wees creatief: denk er nu alvast over na en begin met regelen, ipv dat het je straks misschien overvalt.
Volgens mij is mn punt vrij duidelijk. Ik stel kritische vragen op ondoordachte statements.
Je stelt ondoordachte vragen op een uitspraak die je bewust zo negatief mogelijk interpreteerd.
Omdat ze vertellen wat ze wel doen, niet wat ze niet doen.
Je leert een kind waar die wel mag poepen (in het toilet)
Je leert een kind niet waar die niet mag poepen (op tafel).
Het noodpakket is een advies over een minimum wat voor iedereen van toepassing is.
Als jij zelf kennis hebt dat je zelf meer nodig hebt, dan is het aan je zelf om dit te regelen.
Je kan niet van de overheid verwachten dat ze voor iedere Nederlander een op maat gemaakt advies komen waarmee je voorbereid bent voor iedere mogelijke ramp.
Nee, het is juist een lijst van dingen die je zowiezo nodig kan gaan hebben, om zelf aan te vullen met extra dingen voor jou specifieke situatie.
In de eerste paragraaf van stap 1 van het boekje dat iedereen in huis heeft gekregen staat letterlijk:
Leuke stroman, niet wat ik beweerde.
Hoezo kan de overheid niet dezelfde hulp bieden aan mensen met een beperking als mensen zonder?
De overheid biedt iedereen dezelfde hulp, en maakt daarbij geen onderscheid tussen mensen met een beperking, en mensen zonder beperking.
Geef mij een voorbeeld van hulp welke iemand met een beperking niet krijgt, en iemand zonder beperking wel krijgt, waarbij er geen sprake is van individuele aanpassingen bovenop de standaard toegespitst op de beperking.
Je bent hier trouwens je eigen argument wel flink onderuit aan het helpen.
Neem bijvoorbeeld het theoretisch voorbeeld van een stembureau bovenaan een trap. Op papier mag iedereen stemmen en krijgt iedereen dus dezelfde dienst van de overheid, maar in praktijk maak je het voor mensen met een rolstoel onmogelijk om te stemmen en is er dus wel degelijk een verschil in de beschikbare diensten.
Niet dat het relevant is voor de verdere discussie trouwens, want de dienst van de overheid hier is "Hier zijn wat tips om te beginnen met een eigen noodpakket om 72 uur zelfredzaam te zijn. Pas het aan naar je eigen behoeften." Als je afhankelijk bent van beademing moet je zorgen voor reserve zuurstofflessen, als je een baby hebt moet je zorgen voor een voorraad aan luiers - er is geen one-size-fits-all oplossing.
In dit geval is er geen sprake van gelijke toegang tot de geleverde diensten, aangezien er sprake is van een fysieke toegangsbeperking, waarbij iedereen, om wat voor reden dan ook, geen gelijke toegang heeft tot die dienst, wat dus betekent dat de dienst niet aan iedereen gelijk geleverd wordt.
Dit probleem valt op te lossen met een oplossing voor iedereen, die om wat voor reden dan ook deze barrière tegenkomt.
Die oplossing is dan ook geen individuele oplossing toegespitst op de beperking, maar een algemene oplossing, onafhankelijk van de specifieke beperking.
Je zit in deze post mensen constant mensen shit als "Jij wil niet dat de overheid nadenkt over mensen met een beperking" in de mond te leggen. Give me a break.
[deleted]
Hoe zie je dit voor je, weet je hoeveel verschillende beperkingen er wel niet zijn.
Zodra je dat doet gaan er mensen loeien dat er geen heel hoofdstuk voor ADHDers instaat. "Wat te doen bij wereldoorlog 3 voor mensen met anxiety stoornis".
Sorry maar iedereen zal toch een beetje hun eigen specifieke situatie moeten meenemen in hun voorbereiding.
Dat en de noodpakketten, en aanwijzingen daartoe, zijn er zodat hulpdiensten meer aandacht kunnen besteden aan mensen die extra hulp nodig hebben omdat het gros van de mensen wél zelfvoorzienend is. Niet iedereen hoeft of kan 72 uur zelfvoorzienend te zijn.
[deleted]
In een geval van nood zal de overheid ook veel meer hun best aan het doen zijn voor mensen met beperkingen; Daarnaast hebben zorgorganisaties en gemeenten ook gewoon hun eigen noodplannen.
Dat eeuwige gezeik altijd maar weer dat de overheid (die natuurlijk niet te groot of duur moet zijn) maar wel een individueel plan voor iedereen moet hebben klaarliggen.
Het plan is: Zorg voor jezelf en voor elkaar, en indien er méér nodig is bel de overheid.
Maar in een algemeen bevolkingsbreed advies hoeven toch niet alle specifieke situaties uitgewerkt worden? Het informatieboekje is voor mensen die zelfstandig hun zaken kunnen regelen. Mensen die op een of andere wijze afhankelijk zijn van zorg hebben toch dus ook al contacten met zorgaanbieders, en kunnen in hun specifiekere minder algemene informatie toch beter via die weg geholpen worden?
"Heb je hulp nodig om je voor te bereiden op een noodsituatie?" is letterlijk een vraag die in het informatieboekje staat. Er wordt dus toch gewoon expliciet opgeroepen om na te gaan of mensen hulp nodig hebben.
Qua financiën zou dit of via PGB, WMO of Bijzondere Bijstand gaan voor mensen die het zelf niet kunnen halen financieel of die bijzondere omstandigheden specifiek aan hun zorgbehoeften zijn.
Ik snap dat we moeten denken aan mensen met een beperking, maar de kritiek dat alles daarover in het algemene informatieboekje moet staan kan ik me niet in vinden. Specifiekere behoeften kunnen toch veel beter via de bestaande zorg voor die mensen geregeld worden?
De overheid doet dit al, zowel voor mensen met een beperking als mensen zonder beperking.
In de eerste paragraaf van stap 3 staat het volgende:
En betreffende waar mensen hulp kunnen zoeken bij het voorbereiden, staat er al het volgende.
Er wordt juist superduidelijk gecommuniceerd dat het een paar dagen kan duren voor de overheidshulp op gang is gekomen, dus zorg dat je het een paar dagen zonder kunt overleven.
Ik vraag me ook wel af hoeveel hulpverleners ze denken dat er überhaupt gelijk beschikbaar zullen zijn in een echte crisis. Ja, probeer maar binnen een dag genoeg hulpverleners te regelen (voor iedereen of zelfs alleen voor elke uitzondering) wanneer communicatie plat ligt en een groot gedeelte niet zomaar tijdens een crisis hun kinderen kunnen/willen achterlaten.
Inderdaad! En net alsof er hulpdiensten zijn die lijstjes bijhouden: daar woont iemand met een tillift, daar heeft iemand een levensreddend apparaat dat stroomvoorziening nodig heeft, etc.
En als je apparatuur hebt die op stroom werkt en de stroom valt uit, ga je dan achterover leunen en vertrouwen op de overheid omdat deze ooit gemeld heeft dat ze je wel komen redden? Lijkt mij niet een heel strak plan. Dus regel je toch zelf het minimale, onafhankelijk van wat de overheid wel of niet in de plannen heeft?
Dat deed heel nederland voordat de overheid advies stuurde over dat je toch echt water en een radio nodig hebt.
Hoezo wordt je zo defensief als iemand daar een aanvulling op wilt? Hoezo wil je mensen met een beperking niet dezelfde hulp bieden?
Goh, het is bijna alsof een noodradio met lokale zender je zou kunnen vertellen waar je op dat moment hulp kunt vinden. En alsof het onmogelijk is om diepere steun te regelen als ze iedereen beschikbaar al moeten inzetten om water aan 18 miljoen mensen uit te delen.
In tijden van nood zou ik nooit rekenen op andere maar altijd zorgen dat je het zelf kan oplossen Als uiteindelijk andere toch de hulp bieden is het alleen maar mooi
Ik snap niet waarom men het zo ondenkbaar vindt om vanuit de overheid een plan voor deze uitzonderingsgroep te maken. Het is toch een stuk efficienter om noodvoorzieningen als een generator of noodkoeling voor medicatie collectief te organiseren dan om te verwachten dat elk individu een eigen noodgenerator en specialistische apparatuur aanschaft.
Helemaal omdat deze groep er nou niet echt bekend om staat veel besteedbaar inkomen voor dure nood apparatuur te hebben. Zo laat je in de praktijk toch een grote groep aan hun lot over tot ze uiteindelijk naar het ziekenhuis gaan en het als nog weer een overheidsprobleem wordt.
Precies een collectieve oplossing zoals.. een ziekenhuis waar ze naartoe kunnen gaan.
Besef wel dat de opslagcapaciteit van een ziekenhuis voor kwetsbare medicatie die gekoeld bewaard moet worden relatief beperkt is. Eigenlijk geldt dit überhaupt voor de voorraad aan medicatie die in de meeste ziekenhuizen aanwezig is. Daarnaast is het voor ziekenhuizen (iig het centrum waar ik werkzaam ben) nu ook puzzelen met de vraag hoe lang het hele circus überhaupt operationeel te houden is bij langdurige stroomuitval en een gebrekkige bevoorrading. Wellicht dat andere centra dit wel al in een draaiboek hebben staan, hoewel ik hier van collega’s ook weinig positieve verhalen over te horen krijg.
Alles dat noodpaketten doen is tijd kopen voor de overheid en hulpdiensten om hulp op gang te krijgen.
Ik vind de centrale capaciteit en voorbereiding daarvoor ook ondermaats. We zijn niet eens voorbereid mochten we een situatie zien als Corona in 2020, laat staan rampen die we niet kunnen voorstellen.
En dat is precies waarom er nou gekeken wordt naar noodpakketten. Net als toen met Corona helpt ieder beetje om de zorg te ontzien.
Het zou me niks verbazen als we als maatschappij minder voorbereid zijn dan in 2020; toen was er veel onwetendheid, ik denk dat je nu te maken hebt met een flink stuk antipathie uit een flinke laag van de bevolking.
Zo van: "noodpakket? Val dood. Noodsituatie? Val dood, ik regel wel wat."
En dat regelen kan maar zo vormen aannemen dat ze zichzelf bij de lokale super naar binnen dringen of even aan komen kloppen bij de buren.
Dus euh, maak een beetje een inschatting van je omgeving.
Mijn noodpakket heeft zeker ook wat zelfverdedigingselementen erin zitten ja.
Precies, daarom is het denk ik ook zo belangrijk om patiënten die medicatie gebruiken ook te attenderen op het bijhouden van een kleine voorraad. En als het gaat om medicatie die gekoeld bewaard moet worden hier ook eventuele maatregelen voor te treffen. Ziekenhuizen en de plaatselijke apotheek hebben simpelweg niet de capaciteit om dit voor alle patiënten in hun verzorgingsgebied te realiseren, laat staan om dit efficiënt te distribueren in een noodsituatie.
Ik hou zelf voorraad aan van 2-3 weken. Er zijn weleens leveringsproblemen. Helaas vindt niet elke apotheek dat goed. Soms krijg je te horen dat je “thuis nog hebt”.
Maar met de tekorten van personeel willen ze wel graag dat ze een week de tijd krijgen om te leveren.
Ooit enorm op mijn kop gekregen, omdat ik medicatie wel sneller geleverd moest hebben (binnen 5 dagen). Waarom ik het niet eerder had aangevraagd. Ik heel droog: ik moet dit nemen vanwege de zwangerschap en die is pas bevestigd. Enige reden dat ik het niet op dag 1 nodig had is dat ik nog wat houdbaarbare medicatie overhad van de vorige zwangerschap.
Valt gewoon onder voorbereid zijn voor 72 uur, staat ook wel in het boekje.
Het punt is dat er een paar dagen kunnen zijn waarin de overheidshulp nog niet beschikbaar is. En die moet je zelf overbruggen. Dus je hoeft misschien geen noodaggregaat, maar wel een powerstation die een elektrische koelbox drie dagen koud kan houden. Je moet bedenken dat je misschien je eigen huis niet uit kan.
Je komt ook al een heel eind met een traditionele vakantiekoelbox en wat koelelementen achterin de lade van je vriezer.
Ja precies. Het is hoe dan ook goed om er alvast over na te denken. Op dag 1 is de koelkast nog koud genoeg. Laat de diepvries dicht, dan is op dag 3 het koelelement nog koud genoeg. Is het koud buiten, dan maak je daar een 'koelkastdoosje'. Het is makkelijker een plan te maken als je nog gewoon google kunt gebruiken, in plaats van na een noodtoestand na te denken: oh ja, wat nu.
Hoe doen mensen het als ze hun huis niet uit kunnen? Je moet een noodplan hebben. Het plan van noodvoorzieningen zoals je noemt zullen ziekenhuizen allang hebben. Ook voor als alleen maar de stroom uitvalt en als dat bijvoorbeeld als gevolg van een storm is waardoor heel veel mensen tegelijk moeten worden opgenomen in het ziekenhuis.
Vermoedelijk zijn er situaties waarin de verzekeraar bepaalde noodapparatuur leent aan verzekerden, voor tijdelijke situaties. Niet de tijdelijke noodsituatie, maar de tijdelijke situatie waarin je die levensreddende apparatuur nodig hebt.
Ik snap niet zo goed welke aanvulling er nog nodig is op het boekje na het lezen van het artikel. Er staat letterlijk in dat je genoeg voorraad moet hebben om 72 uur zelfredzaam te zijn. Dit betekent ook het zelfredzaam zijn wat betreft medicatie, patiëntspecifieke middelen, noodstroom en eventuele te ontvangen zorg. In feite moeten mensen dit nu ook al deels zijn gezien de mogelijkheid tot het uitvallen van het stroomnet of onvoorziene omstandigheden waardoor professionele zorg niet mogelijk is. Wellicht dat de overheid dit nog meer kan benoemen: zorg voor voldoende medicatie, zorg voor voldoende voorraad wat betreft patiëntspecifieke artikelen, ga op zoek naar de mogelijkheden voor het genereren van noodstroom en probeer mensen in je persoonlijke kring te betrekken bij je noodplan zodat zij eventueel specifieke zorgtaken over kunnen nemen van de professionele zorgverleners.
Goh, het is bijna alsof het foldertje zegt om het aan te vullen met dingen voor uw individuele behoefte als medicijnen of luiers.
En dat je van de gemeente nog te horen krijgt waar hulp te vinden is. En dat je afspraken moet maken met de mensen om je heen voor je noodplan.
Quote:
[deleted]
het noodpakket gaat over zelfredzaamheid voor ongeveer 3 dagen. wat stel jij voor dan dat de overheid voor je gaat doen?
[deleted]
En dat doen ze ook, maar het duurt even om dat op te zetten. Vandaar dat ze willen dat je, voor zover mogelijk, drie dagen jezelf kan redden zonder hulp.
Het hele noodpakket boekje gaat over 3 dagen (de verwachte tijd tot ze iets hebben opgelost/steun hebben geregeld), dus klagen dat ze niet voorkauwen wat jij specifiek in een langer durende crisis moet doen terwijl het boekje daar al niks over zegt voor niemand is gewoon zeiken om te zeiken.
Het is niet zo dat het moment dat het land plat gaat ze al binnen een dag alle crisis steunpunten klaar kunnen hebben staan, het noodpakket radiotje is om te horen waar je lokale steunpunt is wanneer het er is.
Medicatie hebben ook beperkte voorraad. Wat je niet wil is dat iemand thuis een hele voorraad voor vier maanden heeft en dat daardoor een ander persoon het helemaal niet mee krijgt. Daarom is dat volgens mij ook wettelijk bepaald (dacht ik) dat iemand niet voor langer dan x periode aan voorraad mee krijgt
Zo'n voorraad zorgt niet voor problemen, want het verbruik blijft precies hetzelfde. Je hebt alleen éénmalig een paar extra doosjes nodig bij het begin van de behandeling. Iemand met 3 doosjes thuis heeft iedere maand 1 nieuw doosje nodig, maar iemand met 1 doosje thuis heeft ook iedere maand 1 nieuw doosje nodig.
Daarnaast is het juist gezien het personeelstekort logischer om per keer méér medicatie mee te geven. Door iedereen 1x per kwartaal 3 doosjes te geven ipv iedere maand 1 doosje verminder je de belasting op de apotheek met 66% - want 3 doosjes afgeven kost praktisch even veel tijd als 1 doosje afgeven.
Dit gaat uiteraard alleen op voor langdurige medicatie, want 3 maanden aan medicatie geven voor een kuur van 2 weken is natuurlijk verspilling. Maar bij een korte behandeling kan je ook gewoon alles in 1x geven, waardoor je niet tegen leveringsproblemen aan kan lopen in noodsituaties.
Is het niet mogelijk om te vragen voor een recept reserve? Gewoon de situatie uitleggen aan je huisarts en de meesten hebben geen probleem om een extra maand mee in huis te geven (ik weet niet welk medicijn natuurlijk).
Jemig. Onder houdbaar eten dat mensen geadviseerd wordt in een noodpakket te stoppen zit ook noten. Dus laten we ook even benadrukken dat mensen met een notenallergie beter géén noten in hun noodpakket kunnen hebben.
🙄🙄🙄
Bedankt dat je me waarschuwt, ik haal direct die zak noten uit m’n pakket!
Oh nee, de voorschriften voor noodpakketten zijn niet inclusief genoeg! Tijd om een nieuw adviesorgaan hiervoor op te richten.
Meestal doe ik een diepe zucht als mensen weer gaan janken over betutteling en zo. Maar als dan dit als voorbeeld zou worden aangedragen.. tsjah. Er mag ook echt wel een béétje zelfstandig nagedacht worden.
Ik behoor tot die groep, en ik kan niet eens een normaal noodpakketje samenstellen, want ik heb financiele problemen, ik kan echt geen cent missen. Kan nu al vaak niet eten.
Dus als de pleuris uitbreekt hoop ik gewoon dat ik er meteen vanaf ben.
Een noodpakket hoeft ook niet direct samengesteld te worden. Het is echter wel belangrijk om erover na te denken en op te schrijven wat je mogelijk nodig zal hebben. Uiteindelijk is het voor je eigen veiligheid.