Άκουσα για πρώτη φορά αυτόν το όρο πριν από τρία χρόνια, όταν ήμουν 25 χρονών. Τότε όπως και τώρα δεν έχω κοντινά σχέδια για να αποκτήσω οικογένεια καθώς μου λείπει η σταθερή δουλειά, η στέγη και.... ο σύντροφος. Λεπτομέρειες. Όλο και περισσότερες φίλες μου γίνονται μάνες. Όλος ο περίγυρος μου πιέζει την μάνα μου να με πιέσει να ανοίξω τα μάτια μου για να νοικοκυρευτώ και να κάνω οικογένεια. Εγώ εν τω μεταξύ ούτε τον εαυτό μου δεν μπορώ να φροντίσω καλά-καλά και έχω και γονέα με σοβαρά προβλήματα υγείας. Το θέμα μου είναι ότι μόνο στην ιδέα της εγκυμοσύνης φρικάρω. Είμαι αρρωστοφοβική και γενικά δεν ζορίζω πολύ το σώμα μου πέρα από την άθληση.
Δεν λέω καν για την αγονία του να μεγαλώνεις ένα παιδί αλλά πως το γεννάς;;;
Από τον τίτλο νόμιζα ότι φοβάσαι τους οικονομικούς τόκους
Συνυπογράφω. Και εγώ τους τόκους κατάλαβα. Κ έλεγα, μα ποιος δε φοβάται τους τόκους?
Η τράπεζα!
Ρε πάτε καλά - το λέει από μόνη της η κοπέλα είναι μερικά μίλια μακριά από το να μπει στη διαδικασία να σκεφτεί για παιδιά. Και οκ εδω που τα λέμε η εγκυμοσύνη ειναι μια ψιλοχαρντκορ διαδικασία που αμα δεν την θελεις δεν την κάνεις. Τώρα η κάθε μάνα προφανώς θα σου πει θέλω εγγόνια. Ναι όκει κι εγώ θα ήθελα 100κ καταθέσεις. Ο στόχος της ζωής σου ΔΕΝ ειναι τα παιδακια αμα δεν θελεις παιδάκια. Βασικά δεν υπάρχει στόχος. Βασικά ίσως ο στόχος της ζωής σου είναι να βρείς τη φάση σου και να περνας λιγο καλύτερα σε πρώτη φάση.
Θέλω να πω όλοι λιγο πολυ στο ιδιο καράβι τραβάμε κουπί (ουτε σταθερή δουλειά ούτε προοπτικές) μην κάνουμε το λαθος και τραβαμε κι αλλο κοσμο (ακα παιδια) σε μια κατάσταση που δε βλέπουμε μέλλον. Κι αμα το κάνουμε ε τουλάχιστον να το γουστάρουμε ρε αδερφέ
Όλοι οι άντρες στα σχόλια με ξένο κώλο πούστηδες, που λέει και ο δημόσοφος λαός.
Γνώσεις 0, ενσυναίσθηση 0 και θέλουν παιδιά σαν να έχουν κουταβάκι.
Φίλη, κάνε ότι γουστάρεις και μην αφήσεις κανέναν μαλάκα να έχει άποψη για το τί θέλεις, δεν θέλεις, φοβάσαι ή διστάζεις να κάνεις στο σώμα ΣΟΥ.
[removed]
Ακομα και γυναικες που τρελενονται να κανουν παιδια σιγουρα τους περναει απο το μυαλο ο φοβος της εγκυμοσυνης, ακομα και για τους συντροφους τους. Μπορει να ειναι μια φυσικη διαδικασια αλλα σιγουρα ενεχει κινδυνους.
Ο μονος τροπος για μενα να το αντιμετωπισεις ειναι πως αν συμβει κατι, να σκεφτεις οτι παλι καλα εισαι στο 21ο αιωνα οποτε κατα 99,9% δεν θα εχεις καποιο θεμα ουτε εσυ ουτε το βρεφος εν τελει. Διαφορετικα παντα υπαρχει και η δυνατοτητα υιοθεσιας.
Το δευτερο σκελος που αναφερεις, δεν εχει να κανει με το τοκετο αλλα με τη πατριαρχια μας που βασταει γερα ακομα και τους ειναι αδιανοητο 25 χρονων και να μην γεννοβολας ηδη. Γραψτους εκει που πρεπει.
Πρώτο και κυριότερο είναι η επιλογή του συντρόφου, να υπάρχει η επικοινωνία και κατανόηση στο ζευγάρι. Να χαίρεσαι που υπάρχει στην ζωή σου και να είσαι ξέγνοιαστη μαζί του. Εφόσων καλυφθούν όλα αυτά η τεκνογονία έρχεται.
Τώρα όσον αφορά την εγκυμοσύνη η επιλογή του γυναικολόγου είναι πολύ σημαντική τόσο για την εμπιστοσύνη που σου εκπέμπει όσο και για την ψυχολογία της μητέρας
Μπράβο γιατί αυτά που γράφεις για την επιλογή συντρόφου, την επικοινωνία κ την κατανόηση,συνήθως κανένας δεν τα γράφει. Οι περισσότεροι γράφουν, θέλω να παντρευτώ κ να κάνω παιδιά, δεν με παντρεύεται ο σύντροφος μου,είναι έτσι είναι αλλιώς ο σύντροφος μου,δεν έχουμε σπίτι, χρήματα.
Απλά υπάρχει μια τάση που όλοι σε συμβουλεύουν (κακοί ψυχολόγοι κτλπ) να βλέπεις τα πράγματα εγωκεντρικά. Ναι δεν λέω, πρέπει να είσαι ολοκληρωμένη προσωπικότητα και να έχεις γνώθι σαυτόν αλλά το να αντιμετωπίζουμε τις καταστάσεις σαν να είμαστε το κέντρο του κόσμου είναι αρκετά εγωιστικό.
Συμφωνώ,δυστυχώς οι περισσότεροι άνθρωποι άντρες, γυναίκες σκέφτονται τα πράγματα εγωιστικά και εγωκεντρικά(όπως γράφεις κ εσυ) και θέλουν να γίνεται το δικό τους.
Τοκοφοβια το ονομαζουν όσοι θεωρούν ότι τα παιδιά είναι απόφαση που μπορεί να παρθεί ελαφρά τη καρδία. Εσύ πολύ σωστά κάθεσαι και τα ζυγίζεις όλα πριν πάρεις μια τέτοια απόφαση.
Αν ο σύντροφός σου είναι ο σωστός, που λογικά για να τον διάλεξες όντας τόσο σκεπτόμενη λογικά ο σωστός είναι, τότε σύντομα θα σου έρθει από μόνη της η επιθυμία να κάνεις παιδιά.
Κανείς δεν τρελαίνεται με την ιδέα των παιδιών σε αυτήν την οικονομία. Ειδικά άτομα που πολύ ορθώς σκέφτονται να έχει καλό μέλλον το μελλοντικό τους παιδί.
Όταν με το καλό αποφασίσεις να κάνεις θα σου βγει ενδομιχα. Αν πάλι δεν θελήσεις να κάνεις παιδιά, αυτό είναι επιλογή σου. Δεν είμαστε στο 60 πια για να το νιώθεις ως υποχρέωση.
Θα μου πεις τώρα "Τι σχέση έχει όλο αυτό με τον φόβο της γέννας αυτής καθαυτής ως πράξη;'. Αφού ο φόβος υπερισχύει της επιθυμίας σημαίνει ότι δεν θέλεις ακόμα παιδιά και αυτό είναι δικαίωμα σου και επιλογή σου. Όταν πραγματικά θελήσεις, ΑΝ θελήσεις, θα φύγει και ο φόβος.
Όλες οι γέννες είναι σκατα. Όπως και να γεννήσεις. Και δεν είναι καθόλου όπως στις ταινίες. Μια ρεαλιστική γεννά δεν θα την έβλεπε κανείς. Δεν είναι περίεργο που φοβάσαι.
Η εγκυμοσύνη είναι στρεσογόνα και άβολη τους πρώτους και τελευταίους μήνες αλλά δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολη για τις περισσότερες γυναίκες και είναι περίεργο που έχεις περισσότερη βοήθεια και κατανόηση σαν εγκυμονούσα παρά σαν λεχώνα.
Απλά όταν έρθει η ώρα θέλεις να τελειώνεις. Με τον ένα η τον άλλο τρόπο το παιδί θα βγει και το ξέρεις εκείνη τη στιγμή.
Όντως ο τόκος είναι εξαιρετικά τρομακτικός καθώς συνήθως στο μυαλό μας έχουμε το επιτόκιο που είναι το ποσοστό και όχι τα καθαρά επιπλέον χρήματα σε βάθος χρόνου. Ιδίως στις μεταβαλλόμενες οικονομικές συνθήκες με την αστάθεια να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο, μπορεί ο τόκος να έχει καταστροφικές συνέπειες.
Όταν έχεις πυρετό, πας στο παθολόγο. Όταν έχεις πρόβλημα στο γόνατο, πας στον ορθοπεδικό. Μάντεψε τι γίνεται όταν έχεις ψυχολογικά προβλήματα και θες να τα λύσεις.
Δεν είμαστε στο 1900 να γεννήσεις στην μπανιέρα με την μαμή. Θα πας στο νοσοκομείο, θα έχεις βρει γιατρό που εμπιστεύεσαι, θα κάνεις τις ενεσούλες σου για να μην νιώθεις πολύ πόνο και τσουπ, συγχαρητήρια. Δεν σημαίνει ότι δεν υπαρχει ταλαιπωρία αλλά μην το τερματίζεις κι όλας.
Εσύ θεωρείς δηλαδή τον φόβο της γέννας ψυχολογικό πρόβλημα;
Εσύ αν υπήρχε η πιθανότητα να πεθάνεις και να πάθεις αλλά χίλια δυο πράγματα, και το γεγονός ότι είναι ΠΑΡΑ πολύ πιθανό να σου μείνουν μόνιμα προβλήματα υγείας, θα το σκεφτόσουν τόσο απλά; Ακόμα και οι "ενεσουλες" δεν δουλεύουν πάντα και έχουν πιθανότητες να σε αφήσουν παράλυτη."Τσουπ συγχαρητήρια" λέει.
Όλες οι φοβίες είναι ψυχολογικό πρόβλημα. Φοβάσαι το στίγμα της φράσης "ψυχολογικό πρόβλημα"?
Όλοι έχουμε φοβίες. Κάποιες εμποδίζουν περισσότερο στο να προχωρήσουμε στην ζωή μας και άλλες είναι "ακίνδυνες" για το μέλλον μας. Προφανώς κάποιες πρέπει να τις αντιμετωπίζεις με επιστημονική καθοδήγηση.
Κάθε φορά που οδηγώ υπάρχει αυτή η πιθανότητα. Αν μιλάμε για Ελλάδα, μάλλον είναι πιο επικίνδυνο στατιστικά από επιπλοκές σε γέννα.
Αν είχα φοβία με τα αυτοκίνητα, αυτό θα εμπόδιζε έντονα την ζωή μου και φυσικά θα ζητούσα βοήθεια να το ξεπεράσω.
Ο φόβος δεν είναι ψυχολογικό πρόβλημα. Είναι το ένστικτο της επιβίωσης.
Αν έχεις ένα όπλο άδειο εκτός από μια σφαίρα, οι πιθανότητες είναι υπέρ σου, αλλά και πάλι φοβάσαι.
Και ναι η πιθανότητα να πάθεις κάτι υπάρχει με οτιδήποτε κάνεις, αλλά είναι διαφορετικό το να μένεις έγκυος γνωρίζοντας ότι ο μόνος τρόπος να γίνει αυτό είναι να υποφέρεις και πιθανότατα να έχεις θέματα πρόσθετα υγείας μετά. Κάθε μέρα που παίρνεις το αμάξι δεν ξέρεις ότι θα έχεις ατύχημα.
Άλλο πράγμα ο φόβος και άλλο πράγμα η φοβίες.
Όλη η ζωή είναι μια σειρά από κόπους και βάσανα. Μια ζωή δουλεύεις, μια ζωή πρέπει να τα βγάλεις πέρα παλεύοντας τις αντιξοότητες και στο τέλος για επιβράβευση ...πεθαίνεις.
Το ευτύχημα είναι ότι έχουμε ένα κάποιο περιθώριο να επιλέγουμε τι θα υποφέρουμε.
Αν θεωρείς ότι η γέννα είναι κάτι που δεν θες να περάσεις, δεν λέω ότι κακώς το θεωρείς. Αυτό που λέω είναι ότι ΑΝ θέλεις τα οφέλη της γέννας αλλά έχεις φοβία με αυτή, τότε ο δρόμος είναι η επιστημονική στήριξη.
Θεωρώ ότι για όλα τα δύσκολα της ζωής κανείς δεν είναι ποτέ ετοιμος. Απλά βουτάς και κολυμπάς. Και σίγουρα θα είναι δύσκολο αλλά πολύ πιθανό να είναι και σημαντικό.
Ενα σχολιο εχω: Ποτε κανεις δεν ηταν ετοιμος για παιδια και ποτε κανεις δεν ειχε ιδεα τι σημαινει αυτο ακριβως. Βουτας στο αγνωστο και κολυμπας. Αυτο ειναι το μονο mentality που χρειαζεται. Σε φοβιζει το αγνωστο; Λογικο. Ανθρωπινο. Ειναι το μονο που χρειαζεται να υπερβεις, ειτε μεσα σου ειτε να στο εκπεμψει καποιος συντροφος. Τα υπολοιπα μετα ειναι ιστορια.
👏το έχεις θέσει πολύ σωστά το θέμα.
Η εγκυμοσύνη δεν είναι αρρώστια.
Εχμμμ;;;
αγωνια.
Μην φοβάσαι,όλες οι μανούλες ξεχνάνε τον πόνο και την γέννα μετά. Εκείνο απλά που με προβληματίζει είναι αυτό που γράφεις πως ούτε τον εαυτό σου δεν μπορείς να κοιτάξεις. Κάνε κάτι για αυτό καλύτερα
Φοβομουν τον ετοιμοπολεμο δημοσιογραφο Τοκο απο οταν ημουν νηπιο🍼
Τζάμπα ανησυχείς. Για να οδηγήσεις παπάκι χρειάζεται δίπλωμα. Για να φτιάξεις έναν άνθρωπο δεν χρειάζεται τίποτα.